Steun ons en help Nederland vooruit

vrijdag 2 oktober 2020

Half-Kennis / Kennis en Half-Kennis

Half-kennis

 

Ongeveer 20% van de Nederlanders met een positieve testuitslag houdt zich niet aan de quarantaine regels. Het was maar een klein nieuwsberichtje in de stroom van berichten over corona. Dit is in China of de Arabische Emiraten onvoorstelbaar. In de Chinese stad Qingdao (9 miljoen inwoners) worden alle inwoners getest op het coronavirus na een kleine uitbraak. En wie op dit moment aankomt op de luchthaven in Abu Dhabi gaat 14 dagen in quarantaine. Niet vrijwillig, maar verplicht, inclusief een armband met locatie-tracker die na 2 negatieve uitslagen van tests weer wordt verwijderd. Landen waar mensen gewend zijn aan de vergaande invloed van de overheid op het dagelijkse leven kunnen dit nu in hun voordeel gebruiken.

In Nederland duurde het maanden voordat we de Corona-app mochten downloaden, ook al was hij al klaar. Ons kabinet zegt niet: ‘Draag een mondkapje!’ Nee we moeten eerst nut en noodzaak onomstotelijk vaststellen, alle belangenverenigingen, beroepsgroepen en lobbyorganisaties spreken en oh ja, het juridisch regelen. Dit roept de vraag op hoe je een pandemie bestrijdt in een land waar de mensen vrij zijn om te staan en gaan waar ze willen. Waar de overheid zich – onder normale omstandigheden – niet te veel bemoeit met mensen. Waar overheidsingrijpen wettelijk moet worden geborgd.

Het roept ook de vraag op welke informatie we kunnen vertrouwen. Welke kennis het meeste van belang is, in het land van duizend meningen. Met vrijheid van meningsuiting en vrijheid van pers. Want ja, elke krant trakteert ons dagelijks op weer op andere experts die met hun kennis eerder twijfel dan inzicht zaaien. Wie het weet mag het zeggen. Misschien heeft Doutzen Kroes wel een punt. Of Famke Louise. Of Diederik.

Ik heb trouwens geen antwoorden op de vragen die ik mezelf nu stel, om teleurstellingen te voorkomen. Liever deel ik een kort verhaaltje, een parabel, om precies te zijn. Ik citeer uit ‘Spiegels van de ziel’ van de Libanese schrijver en dichter Kahlil Gibran, ter lering en vermaak.

 

Kennis en half-kennis

Er zaten vier kikkers op een boomstam die aan de rand van een rivier dobberde. Opeens kwam hij terecht in de stroom en werd langzaam door de rivier meegevoerd. De kikkers gingen er volledig in op en waren opgetogen, want ze hadden nog nooit gevaren.

Ten slotte zei de eerste: ‘Dit is echt een wonderbaarlijke boomstam. Hij beweegt alsof hij leeft. Zo’n boomstam heeft er nog nooit bestaan’. Toen zei de tweede: ‘Nee mijn vriend, deze boomstam is net als alle andere boomstammen en hij beweegt niet. De rivier die naar zee gaat voert ons en de boomstam met zich mee.’ En de derde zei: ‘De rivier en de boomstam bewegen geen van beide. De beweging speelt zich af in ons denken, zonder gedachte beweegt zich niets.’ En de drie kikkers begonnen te twisten over wat er nu eigenlijk bewoog.

De twist liep steeds hoger op en werd steeds verhitter en luider, maar eens werden ze het niet. Toen wendden ze zich tot de vierde kikker die tot dan toe enkel aandachtig had zitten luisteren maar zijn mond had gehouden, en vroegen hem wat hij ervan vond.

En de vierde kikker zei: ‘Jullie hebben allemaal gelijk en jullie hebben het geen van allen bij het verkeerde eind. De beweging zit in de boomstam, het water en ons denken.’ De drie kikkers werden heel boos, want ze waren geen van allen bereid toe te geven dat zij niet de hele wijsheid in pacht hadden en dat de anderen er niet volledig naast zaten. En toen gebeurde er iets vreemds. De drie kikkers sloten zich aaneen en duwden de vierde kikker van de boomstam af de rivier in.